Вход
Канкурэнцыя ў АЭП: стварэнне сістэмы

Канкурэнцыя ў АЭП: стварэнне сістэмы

03.08.2012

У цяперашні час на прасторы СНД у межах ЕўрАзЭС рэалізуецца новы фармат узаемадзеяння, як прадугледжвае больш глыбокую ступень інтэграцыі ўцягненых у гэты працэс краін – Рэспублікі Беларусь, Рэспублікі Казахстан і Расійскай Федэрацыі. Названы фармат прадугледжвае стварэнне паўнавартаснага Мытнага саюза (МС), фарміраванне якога на сучасны момант практычна завершана, і Адзінай эканамічнай прасторы (АЭП). Еўразійская эканамічная камісія, утвораная ў 2011 годзе, з’яўляецца адзіным рэгулюючым органам МС і АЭП, які дзейнічае пастаянна. У нашага часопіса з’явілася ўнікальная магчымасць сустрэцца і пагутарыць з міністрам па канкурэнцыі і антыманапольным рэгуляванні Еўразійскай эканамічнай камісіі Нурланам Шадыбекавічам Алдабергенавым.

Наш госць адказвае на галоўнае пытанне аўдыторыі пра тое, як размежаваць кампетэнцыю Камісіі і нацыянальных антыманапольных органаў.

– На Міжнародным эканамічным форуме ў Санкт-Пецярбургу (май 2012 г.) гаворка ішла аб распрацоўцы Камісіяй адзіных прававых дакументаў, так званай асновы для аптымальнага рэжыму супрацоўніцтва. Што вызначае Пагадненне аб адзіных прынцыпах і правілах канкурэнцыі?

– Перад Камісіяй і ўрадамі дзяржаў-членаў МС і АЭП зараз стаіць задача стварэння такога механізму рэгулявання канкурэнтных адносін, які б забяспечыў эфектыўнае выкараненне антыканкурэнтнай практыкі, здольнай негатыўна ўплываць на гандаль паміж краінамі, якія аб’ядналіся, і парушаць умовы справядлівай канкурэнцыі на іх тэрыторыях.

Ключавым дакументам, які вызначае сістэму рэгулявання канкурэнтных адносін у межах АЭП, з’яўляецца Пагадненне аб адзіных прынцыпах і правілах канкурэнцыі ад 9 снежня 2010 года, якое ўступіла ў сілу з 1 студзеня 2012 года.

Гэта Пагадненне павінна забяспечыць вырашэнне адразу некалькіх задач. Да іх, перш за ўсё, належыць стварэнне адзінага прававога поля для вядзення бізнесу на адзінай мытнай тэрыторыі за кошт гарманізацыі антыманапольнага заканадаўства дзяржаў-удзельніц на базе ўзгодненых прынцыпаў, устаноўленых у Пагадненні, а таксама недапушчальнасць дзеянняў, якія робяць негатыўны ўплыў на ўзаемны гандаль паміж краінамі, якія аб’ядналіся, як на нацыянальных, так і на трансмежных рынках.

Пры распрацоўцы дадзенага Пагаднення за аснову была ўзята інстытуцыянальна-арганізацыйная мадэль Еўрапейскага Саюза, якая сумяшчае ў сабе кантроль выканання ўмоў канкурэнцыі ў межах нацыянальных юрысдыкцый і наднацыянальны кантроль на міждзяржаўных і міжрэгіянальных рынках трох краін.

Пагадненне ўтрымлівае дзве групы нормаў: адзіныя прынцыпы рэалізацыі канкурэнтнай палітыкі ў дзяржавах-удзельніцах Пагаднення, на аснове якіх павінна весціся гарманізацыя нормаў нацыянальнага заканадаўства, і адзіныя правілы канкурэнцыі, якія выконваюць падвойную функцыю.

Такія правілы, з аднаго боку, з’яўляюцца асновай для ўніфікацыі нацыянальных заканадаўстваў дзяржаў-удзельніц Пагаднення па такіх накірунках антыманапольнага заканадаўства, як антыканкурэнтныя пагадненні, злоўжыванне дамінуючым становішчам і нядобрасумленная канкурэнцыя.

З другога боку, адзіныя правілы канкурэнцыі з’яўляюцца нормамі прамога дзеяння, якія будуць распаўсюджвацца на адносіны паміж суб’ектамі гаспадарання дзяржаў-удзельніц Пагаднення, якія ўзнікаюць на трансмежных рынках на тэрыторыі двух і больш бакоў Пагаднення.

Функцыя кантролю за выкананнем адзіных правіл канкурэнцыі на трансмежных рынках, у адпаведнасці з Пагадненнем, ускладзена на ЕЭК.

Для яе рэалізацыі камісія надзяляецца паўнамоцтвамі, якія ўключаюць у сябе правядзенне расследавання спраў аб парушэнні адзіных правіл канкурэнцыі, вызначэнне штрафных санкцый за іх парушэнне, прыняцце абавязковых для выканання суб’ектамі гаспадарання рашэнняў.

У адпаведнасці з тэрмінамі і ўмовамі, замацаванымі ў Пагадненні, перадача функцый кантролю наднацыянальнаму органу будзе праводзіцца паэтапна пасля распрацоўкі цэлага шэрагу рэгламентуючых дакументаў.

Так Пагадненне прадугледжвае магчымасць больш цеснага ўзаемадзеяння антыманапольных органаў Беларусі, Казахстана і Расіі пры расследаванні парушэнняў антыманапольнага заканадаўства, надзяляючы іх правам абменьвацца ў тым ліку канфідэнцыйнай інфармацыяй, даваць даручэнні аб здзяйсненні працэсуальных дзеянняў і г.д. Гэта дазволіць расшырыць экстэрытарыяльныя магчымасці выкарыстання антыманапольнага заканадаўства на нацыянальным узроўні...